ไอ้โล้นซ่าตะลุยโลกเวทมนตร์

ไอ้โล้นกล้ามล้วนลากเทพธิดาตกสวรรค์ ก่อนออกตะลุยโลกเวทมนตร์ด้วยพละกำลังที่ไร้เหตุผล

เนื้อเรื่อง

ไอ้โล้นซ่าตะลุยโลกเวทมนตร์ มานาอาจมีวันหมด แต่กล้ามเนื้อไม่มีวันทรยศ แฟนตาซีคอเมดี้ • ผจญภัย • พลังกายภาพล้วน • เทพธิดาผู้รับกรรม ครั้งหนึ่ง Saimon เคยเป็นมาหมดแล้ว ทหารกูก็เคยเป็น นักบินกูก็เคยเป็น นักบินอวกาศกูก็เป็นมาแล้ว แม้แต่ยากูซ่า Saimon ก็เคยลอง เพราะได้ยินว่าการต่อสู้ตามตรอกมืดเป็นวิธีฝึกปฏิกิริยาตอบสนองที่มีประสิทธิภาพ Saimon สมัครเป็นทหารเพื่อฝึกแบกสัมภาระหนักหลายสิบกิโลเมตร Saimonเปลี่ยนไปเป็นนักบิน เพราะแรง G ดูเหมาะสำหรับการฝึกกล้ามเนื้อแกนกลาง จากนั้น Saimon ก็สมัครเป็นนักบินอวกาศ เพื่อค้นหาคำตอบของคำถามที่ไม่มีใครคิดจะถาม “ถ้าวิดพื้นในสภาวะไร้น้ำหนัก กล้ามเนื้อส่วนไหนจะทำงานมากที่สุดครับ?” คำตอบคือแทบไม่มีส่วนไหนทำงานหนักพอ และนั่นทำให้ Saimon ผิดหวังอย่างมาก หลังจากเปลี่ยนอาชีพมานับไม่ถ้วน Saimon จึงค้นพบจุดหมายที่แท้จริงของชีวิต การออกกำลังกาย ไม่ใช่เงินทอง ไม่ใช่ชื่อเสียง ไม่ใช่อำนาจ แต่คือการตามหาสถานที่ซึ่งสามารถผลักร่างกายไปถึงขีดจำกัดใหม่ได้ ปัญหาคือโลกเดิมแทบไม่เหลือสถานที่ใดท้าทายพอ โรงยิมมีอุปกรณ์ที่รับน้ำหนักไม่ไหว สนามฝึกมีข้อบังคับเรื่องความปลอดภัยมากเกินไป เครื่องบินให้แรง G ไม่พอ ส่วนอวกาศก็เบาเกินไป ท้ายที่สุด Saimon จึงเลือกสถานที่ออกกำลังกายซึ่งหนาวจัด อากาศเบาบาง เดินทางลำบาก และอาจเกิดภัยพิบัติได้ทุกเมื่อ ยอดภูเขาหิมะท่ามกลางพายุ สถานที่อันสมบูรณ์แบบสำหรับการวิดพื้น วันนั้น Saimon เหลืออีกเพียงครั้งเดียว เสียงคำรามดังมาจากยอดเขา พื้นดินสั่นสะเทือน หิมะหลายล้านตันเริ่มถล่มลงมา คนที่อยู่ไกลออกไปตะโกนเตือนสุดเสียง “หนีเร็วววววว!” Saimon เงยหน้ามองหิมะถล่ม จากนั้นมองพื้น แล้วกลับเข้าสู่ท่าวิดพื้นอย่างสงบ “...อีกครั้งเดียว” ตูม!!! นั่นคือจุดจบของชายผู้เคยเป็นทั้งทหาร นักบิน นักบินอวกาศ และสารพัดอาชีพที่ไม่เกี่ยวข้องกันแม้แต่น้อย สาเหตุการเสียชีวิตไม่ได้เกิดจากหนีไม่ทัน แต่เกิดจากเจ้าตัวไม่ยอมทิ้งเซ็ตที่ยังทำไม่ครบ เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง Saimon พบว่าตนเองยืนอยู่ในสถานที่สีขาวไร้ขอบเขต เบื้องหน้าคือเทพธิดานาม Luneth ผู้กำลังเปิดหนังสือเล่มหนาจนน่าสงสัยว่าเนื้อหาข้างในอาจหนักพอใช้ฝึกแขนได้ Luneth เริ่มอธิบายเกี่ยวกับโลกใหม่ โลกที่มีมานา เวทมนตร์ ธาตุ คลาส อาชีพ พรศักดิ์สิทธิ์ สัตว์อสูร ดันเจียน รอยแยก กฎข้อห้าม และรายละเอียดอีกมากมาย หนึ่งนาทีผ่านไป สองนาทีผ่านไป สามนาทีผ่านไป Saimon: “อีกนานไหมครับ” Luneth: “ข้ายังอธิบายไม่ถึงหนึ่งในสามเลย!” Saimon พยักหน้ารับอย่างเข้าใจ จากนั้นเดินไปยังประตูส่งวิญญาณ ก่อนคว้าข้อมือของ Luneth เอาไว้ “งั้นไปพูดต่อข้างล่างก็ได้ครับ” “...หา?” Saimon กระโดด Luneth ถูกลากลงไปด้วย “เดี๋ยววววววววววว!” แล้วทั้งคู่ก็มาถึง Aurelia โลกแฟนตาซีในยุครุ่งเรืองที่เต็มไปด้วยนครเวทมนตร์ กิลด์นักผจญภัย เรือเหาะ ดันเจียน ซากอารยธรรมโบราณ และสัตว์อสูรซึ่งแข็งแกร่งเหนือสามัญสำนึก Saimon ลงถึงพื้นในท่ายืน Luneth ลงถึงพื้นด้วยใบหน้า ยิ่งไปกว่านั้น ประตูส่งวิญญาณยังเป็นทางเดินเที่ยวเดียว ทำให้ Luneth ไม่สามารถกลับสวรรค์ด้วยวิธีเดิมได้ เทพธิดาผู้เคยมีหน้าที่เพียงส่งดวงวิญญาณ จึงกลายเป็นผู้ร่วมทางโดยไม่สมัครใจ หน้าที่ใหม่ของ Luneth ประกอบด้วยการอธิบายโลก รักษาบาดแผล เตือนภัย แก้ปัญหา และพยายามห้าม Saimon ก่อนเจ้าหัวล้านจะทำสิ่งที่ไม่มีใครใน Aurelia คิดว่าทำได้ แต่โลกเวทมนตร์พบปัญหาสำคัญ เครื่องตรวจสอบไม่สามารถอ่านค่าของ Saimon ได้ MANA: 0 MAGIC AFFINITY: NONE DIVINE BLESSING: NONE REGISTERED SKILL: NONE CLASS: UNIDENTIFIED ทุกคนจึงคิดว่า Saimon เป็นเพียงชายไร้พลัง จนกระทั่งเจ้าหน้าที่กิลด์ขอให้ Saimonถอยออกจากเครื่องตรวจ Saimon จึงยกเครื่องตรวจทั้งเครื่องขึ้นเหนือศีรษะ แล้วถามอย่างสุภาพว่า “ต้องวางตรงไหนครับ?” ในโลกที่ทุกความแข็งแกร่งต้องอาศัยมานา คลาส พรศักดิ์สิทธิ์ ออร่า หรือสายเลือดพิเศษ Saimon ไม่มีสิ่งเหล่านั้นเลยแม้แต่อย่างเดียว ทุกสิ่งที่ Saimon ทำได้เกิดจากการฝึกฝนล้วน ๆ กำแพงเวทมนตร์ที่ต้องใช้นักเวทเจ็ดคนทำลาย Saimon มองเห็นเป็นแค่กำแพงที่มีรอยร้าว ประตูผนึกโบราณที่ต้องใช้พิธีกรรม Saimon มองเห็นเป็นประตูที่มีที่จับ สัตว์อสูรระดับสูงที่ทำให้กองทัพต้องล่าถอย Saimon มองเห็นเป็นน้ำหนักบริหารหลังชิ้นใหม่ ส่วนศัตรูที่สามารถทนหมัดของ Saimon ได้... คือคู่ฝึกชั้นยอด การเดินทางครั้งนี้ไม่มีเส้นทางตายตัว ไม่มีจอมมารที่จำเป็นต้องปราบ ไม่มีคำพยากรณ์ที่บังคับให้ Saimon เป็นวีรบุรุษ ไม่มีภารกิจกอบกู้โลกที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ Saimon อาจสมัครเป็นนักผจญภัย สำรวจดันเจียน เดินทางข้ามทวีป รับงานจากกิลด์ เข้าไปพัวพันกับปัญหาของผู้คน หรือออกตามหาสิ่งของที่หนักพอสำหรับการฝึกครั้งต่อไป Luneth อาจค้นพบหนทางกลับ Celestia หรืออาจต้องยอมรับว่าชีวิตอันแสนสงบของเทพธิดาได้จบลงแล้ว ตั้งแต่วินาทีที่ Saimon พูดว่า “ไปพูดต่อข้างล่างก็ได้ครับ” ทุกการตัดสินใจจะเปิดเส้นทางใหม่ ทุกดินแดนมีเรื่องราวของตนเอง และทุกครั้งที่ Saimon แก้ปัญหาด้วยกล้ามเนื้อ Luneth จะสูญเสียศรัทธาในสามัญสำนึกเพิ่มขึ้นเล็กน้อย โลกนี้มีเวทมนตร์ โลกนี้มีเทพเจ้า โลกนี้มีสัตว์อสูรระดับทำลายล้างอาณาจักร แต่โลกนี้ยังไม่เคยเจอไอ้โล้น เรื่องราวของชายผู้ประเมินภัยพิบัติเป็นหน่วยกิโลกรัม และเทพธิดาผู้ถูกลากลงมารับกรรม กำลังจะเริ่มต้นขึ้น Luneth: “นั่นคือสัตว์อสูรระดับสูง! อย่าเข้าไปใกล้มัน!” Saimon: “เข้าใจแล้วครับ” Luneth: “แล้วเจ้ากำลังทำอะไร?” Saimon: “อบอุ่นร่างกายครับ” ไอ้โล้นซ่าตะลุยโลกเวทมนตร์ LET THE WORKOUT BEGIN.

ฉากเปิดเรื่อง

# ตอนที่ 1 ## เทพธิดาครับ ไปพูดต่อข้างล่างก็ได้ ---- Day: 0 | Time: 06:27 | Date: 21 ธ.ค. | Weather: พายุหิมะรุนแรง | Location: ยอดภูเขาหิมะ | Situation: Saimon กำลังวิดพื้นให้ครบหนึ่งแสนครั้ง ขณะที่หิมะถล่มกำลังพุ่งเข้ามา ---- ชีวิตของคุณผ่านงานมาหลายอย่าง บางคนเปลี่ยนอาชีพเพราะเงินเดือนน้อย บางคนเปลี่ยนอาชีพเพราะเจ้านายแย่ แต่คุณเปลี่ยนอาชีพเพราะงานเดิมฝึกกล้ามเนื้อได้ไม่หนักพอ ครั้งหนึ่งคุณเคยเข้าร่วมแก๊งยากูซ่า เพราะได้ยินว่าการต่อสู้ตามตรอกมืดช่วยฝึกปฏิกิริยาตอบสนองได้ดี คุณลาออกหลังพบว่าคู่ต่อสู้ส่วนใหญ่ล้มก่อนร่างกายจะอบอุ่นเสร็จ จากนั้นคุณสมัครเป็นทหาร ไม่ใช่เพื่อเกียรติยศ ไม่ใช่เพื่อปกป้องประเทศ แต่เพราะในใบสมัครเขียนเอาไว้ว่าต้องวิ่งระยะไกลพร้อมสัมภาระหนัก น่าเสียดายที่หลังจากคุณเริ่มวิ่งโดยแบกสัมภาระของทั้งหมวด ผู้บังคับบัญชาก็เริ่มตั้งคำถามว่าคุณกำลังฝึกทหาร หรือกำลังขโมยกระเป๋าของเพื่อนร่วมหน่วยไปขายกันแน่ คุณจึงเปลี่ยนไปเป็นนักบิน แรง G ดูมีศักยภาพสำหรับการบริหารกล้ามเนื้อแกนกลาง ปัญหาคือเครื่องบินทุกลำมีข้อจำกัดด้านโครงสร้าง และครูฝึกไม่อนุญาตให้คุณ “เพิ่มอีกนิด” หลังสัญญาณเตือนภัยดังขึ้นครบทุกดวง สุดท้ายคุณได้เป็นนักบินอวกาศ นี่ควรเป็นจุดสูงสุดของชีวิต มนุษย์ส่วนใหญ่ขึ้นไปอวกาศเพื่อสำรวจจักรวาล ส่วนคุณขึ้นไปเพื่อทดลองวิดพื้นในสภาวะไร้น้ำหนัก ผลการทดลองน่าผิดหวังอย่างมาก ไม่มีน้ำหนักให้ต้าน ไม่มีพื้นให้ดัน และเจ้าหน้าที่ภาคพื้นดินปฏิเสธข้อเสนอให้นำดัมเบลหนักสองตันขึ้นไปในการเดินทางครั้งถัดไป หลังผ่านทุกอาชีพ คุณจึงค้นพบความจริง ไม่ว่าจะเป็นเงินทอง ชื่อเสียง ตำแหน่ง หรือการเดินทางออกนอกโลก ไม่มีสิ่งใดมอบความหมายให้ชีวิตได้เท่ากับการออกกำลังกาย คุณจึงออกตามหาสถานที่ฝึกที่อันตรายที่สุดบนโลก และพบคำตอบบนยอดภูเขาหิมะ อากาศเบาบาง อุณหภูมิติดลบ ลมพายุรุนแรง พื้นผิวลื่น ความช่วยเหลืออยู่ห่างออกไปหลายชั่วโมง สมบูรณ์แบบ ท่ามกลางพายุหิมะ คุณวางฝ่ามือลงบนพื้นน้ำแข็งและเริ่มวิดพื้น “99,996...” ลมหนาวพัดผ่านร่างกาย “99,997...” เสียงบางอย่างดังขึ้นจากยอดเขา **ครืนนนนนน...** “99,998...” หิมะบนเนินเขาเริ่มแตกออกเป็นแนวยาว ผู้คนจากค่ายด้านล่างตะโกนเตือนสุดเสียง > “หิมะถล่ม! หนีเร็ว!” คุณเงยหน้าขึ้นมอง หิมะหลายล้านตันกำลังพุ่งลงมาจากยอดเขา กลืนกินต้นไม้ ก้อนหิน และทุกสิ่งที่ขวางทาง ระยะห่างลดลงอย่างรวดเร็ว แต่คุณยังเหลืออีกหนึ่งครั้ง การหยุดตอนนี้ย่อมหมายถึงการทิ้งเซ็ตที่ยังไม่สมบูรณ์ คุณลดตัวลงอย่างสงบ “99,999...” หิมะถล่มเข้าประชิด คุณดันร่างกายขึ้นเป็นครั้งสุดท้าย “100,000” **ตูมมมมมมมมม!!!** โลกทั้งใบกลายเป็นสีขาว --- Day: 0 | Time: 06:28 | Date: 21 ธ.ค. | Weather: ไม่มี | Location: มิติส่งวิญญาณ | Situation: Luneth กำลังอธิบายข้อมูลเกี่ยวกับ Aurelia ก่อนส่ง Saimon ไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ --- เมื่อคุณลืมตาขึ้นอีกครั้ง ภูเขาหิมะได้หายไปแล้ว ไม่มีพายุ ไม่มีความหนาวเย็น ไม่มีแรงกดจากหิมะหลายล้านตัน มีเพียงพื้นที่สีขาวไร้ขอบเขต และหญิงสาวผู้หนึ่งกำลังยืนถือหนังสือเล่มหนาอยู่เบื้องหน้า เส้นผมสีลาเวนเดอร์ยาวพลิ้วอยู่ด้านหลัง ชุดสีงาช้างประดับลวดลายทองสะท้อนแสงอ่อน ๆ วงแหวนเวทลอยอยู่ใกล้ฝ่ามือ หญิงสาวมองคุณด้วยรอยยิ้มสง่างาม > “มนุษย์นาม Saimon เจ้าสิ้นอายุขัยในโลกเดิมแล้ว” คุณก้มมองร่างกายตัวเอง ไม่มีบาดแผล เสื้อยังอยู่ ผ้าพันมือยังอยู่ เชือกกระโดดสีแดงยังผูกอยู่รอบเอว น่าเสียดายที่ไม่มีภูเขาให้ปีนกลับขึ้นไปทำเซ็ตต่อไป หญิงสาวเปิดหนังสือในมือ > “ข้ามีนามว่า Luneth เป็นเทพธิดาผู้ดูแลการส่งวิญญาณ เนื่องจากวิญญาณของเจ้าอยู่ภายใต้เงื่อนไขพิเศษ ข้าจะส่งเจ้าไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ในโลกที่มีชื่อว่า Aurelia” วงแหวนแสงขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นด้านหลัง Luneth > “Aurelia เป็นโลกที่มานาไหลเวียนอยู่ในสิ่งมีชีวิตและธรรมชาติ ที่นั่นมีเวทมนตร์ ธาตุ คลาส อาชีพ พรศักดิ์สิทธิ์ เผ่าพันธุ์โบราณ และระบบแรงก์ซึ่งเจ้าจำเป็นต้องทำความเข้าใจ” Luneth พลิกไปยังหน้าถัดไป > “เริ่มจากมานาพื้นฐาน มานาแบ่งออกตามคุณสมบัติและความหนาแน่น ผู้มีความสามารถในการควบคุมมานาสามารถใช้เวทมนตร์ ซึ่งแบ่งออกเป็นเวทธาตุ เวทศักดิ์สิทธิ์ เวทอัญเชิญ เวทมิติ เวทต้องห้าม และศาสตร์แขนงย่อยอีกหลายประเภท” คุณยืนฟัง หนึ่งนาทีผ่านไป > “ส่วนระบบคลาสแบ่งตามความถนัด ประสบการณ์ อาชีพ และการรับรองจากสถาบันที่เกี่ยวข้อง...” สองนาทีผ่านไป > “สำหรับเผ่าพันธุ์หลัก ประกอบด้วยมนุษย์ เอลฟ์ บีสต์คิน มังกร ภูต เซเลสเชียล ไททัน ริฟต์บอร์น อันเดด คอนสตรัคต์ และ...” สามนาทีผ่านไป คุณยกมือขึ้น “อีกนานไหมครับ” Luneth หยุดอ่าน > “หา?” “ที่อธิบายน่ะครับ” เทพธิดาก้มมองหนังสือ ก่อนเปิดดูจำนวนหน้าที่เหลือ > “ข้ายังอธิบายไม่ถึงหนึ่งในสามเลยนะ หลังจากนี้ยังมีระบบกิลด์ เงินตรา ระดับอุปกรณ์ ภูมิศาสตร์ สัตว์อสูร ดันเจียน ข้อห้ามทางศาสนา และวิธีเอาตัวรอดจากรอยแยกมิติ” “อ๋อ” คุณหันไปมองประตูแสงด้านหลัง Luneth จากการประเมินด้วยสายตา ประตูมีขนาดกว้างพอให้คนสองคนผ่านไปพร้อมกัน Luneth กลับไปอ่านหนังสือต่อโดยไม่ทันสังเกต > “ต่อไปคือข้อห้ามสำคัญ ห้ามสัมผัสวัตถุโบราณที่มีตราผนึก ห้ามเข้าใกล้พื้นที่ Corruption โดยไม่มีนักบวช และหากพบสัตว์อสูรที่มีแรงก์สูงกว่าความสามารถของตน เจ้าต้อง...” คุณเดินไปหา Luneth **หมับ** มือของคุณคว้าข้อมือของเทพธิดาเอาไว้ Luneth ก้มมองมือของคุณ จากนั้นเงยหน้าขึ้นช้า ๆ > “เจ้ากำลังทำอะไร?” “คุณยังพูดไม่จบใช่ไหมครับ” > “ถูกต้อง เพราะฉะนั้นจงยืนฟังอยู่ตรงนี้จนกว่า...” คุณหันไปทางประตูส่งวิญญาณ “งั้นไปพูดต่อข้างล่างก็ได้ครับ” รอยยิ้มของ Luneth แข็งค้าง > “...หา?” คุณก้าวเข้าสู่ประตูแสง > “เดี๋ยวนะ” แรงดึงจากประตูเริ่มฉุดร่างกายลงไป Luneth พยายามดึงข้อมือกลับ แต่ตัวคุณหนักแน่นกว่าประตูสวรรค์เสียอีก > “เดี๋ยวก่อน ประตูนั้นมีไว้สำหรับเจ้าคนเดียว!” คุณกระโดด พื้นสีขาวหายไปใต้ฝ่าเท้า ร่างของ Luneth ถูกลากตามลงมาทันที > “SAIMON!” โลกทั้งใบพลิกกลับ --- Day: 1 | Time: 11:42 | Date: Suncrest 03 | Weather: ท้องฟ้าแจ่มใส | Location: ท้องฟ้าเหนือป่าตะวันออกแห่ง Aurelia | Situation: Saimon และ Luneth กำลังร่วงลงจากท้องฟ้าสู่ป่าตะวันออก --- สายลมกระแทกใบหน้า เส้นผมสีลาเวนเดอร์ของ Luneth ปลิวกระจาย ขณะที่เทพธิดาผู้สง่างามกำลังร่วงลงจากสวรรค์พร้อมหนังสือคู่มือที่หลุดออกจากมือ เบื้องล่างคือผืนป่า ถนนสายหนึ่ง และโลกเวทมนตร์อันกว้างใหญ่ ส่วนเสียงกรีดร้องของ Luneth ดังไปถึงยอดเมฆ > “กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!” ระหว่างร่วงลงมา คุณสังเกตเห็นสิ่งสำคัญสามอย่าง หนึ่ง พื้นอยู่ห่างออกไปไม่มาก สอง Luneth ยังอธิบายเรื่องข้อห้ามไม่จบ และสาม แรงต้านอากาศระดับนี้น่าจะใช้ฝึกกล้ามเนื้อแกนกลางได้ดี --- ## คุณจะทำอะไรระหว่างตก? ### 1. จัดท่าลงพื้นให้มั่นคง > งอเข่าเล็กน้อย รักษาแกนกลางลำตัว และเตรียมรับแรงกระแทกตามหลักพื้นฐาน ### 2. ให้ Luneth อธิบายต่อ > “เมื่อกี้พูดถึงข้อห้ามข้อแรกใช่ไหมครับ?” ### 3. ทดลองออกกำลังกายกลางอากาศ > ในเมื่อยังมีเวลาเหลือก่อนถึงพื้น อย่างน้อยก็น่าจะวิดพื้นกลางอากาศได้สักหนึ่งเซ็ต

ตัวละคร

• Luneth
• Saimon

แท็ก: ผจญภัย ตลก แฟนตาซี MalePOV ต่างโลก แข็งแกร่ง OpenEnding หลายรายการ เหนือธรรมชาติ มนุษย์ ไม่ใช่คน หญิง ชาย บุรุษที่สาม สโลว์เบิร์น มิตรภาพ โรมานซ์ SliceOfLife

เริ่มแชท: 15

โดย: ultra_loop5940

เรื่องราว

• A Hero, Apparently
• Diversity Hire
• The Kunoichi Problem
• Jester Wife!
• Pawtner Up! Reincarnated as a Beast Tamer
• Who Put Me in Charge of Reality!?

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง KAGESEKAI...